|
Angsten, fobieën en dwang
Dementie
Depressie / Stemmingsstoornissen
Echtscheiding
Eenzaamheid
Eetstoornissen
Financiële problemen
Huiselijk geweld en seksueel geweld
Lichamelijke klachten / Gezondheid
Opvoeding
Organisatie van de zorg
Persoonlijkheidsstoornissen
Problemen bij kinderen en jongeren
Psychiatrische problematiek
Psychosociale problemen
Psychotrauma / Schokkende ervaringen
Relaties
Rouw
Schizofrenie / Psychose
Seksualiteit
Sociale en Maatschappelijke problemen
Stoornissen
Stress en psychosomatische klachten
Suïcide en suïcidaliteit
Verslaving
Verstandelijke beperking
|
Ik zie het al heel lang niet meer zitten.Ik ben 16 jaar. Ik heb al een keer zelfmoord proberen te plegen. Het rare is dat ik het best wel goed heb thuis. Het enige stomme is dat ik nooit met mijn ouders praat en zij niet met mij. ik haat alles. Mijzelf en iedereen haat ik. Ook kom ik weinig buiten, behalve dan dat ik wel naar school moet en ik eet ook de hele dag niks. Je bent 16 jaar en je hebt het vreselijk moeilijk. Je denkt ook aan de dood en je eet nauwelijks iets. Allemaal dingen die zorgelijk zijn. Je gaat er zonder hulp niet uitkomen, toch? Al jaren voel je je niet goed. En als je nauwelijks eet, dan ben je destructief met jezelf bezig en zal het alleen maar slechter met je gaan als je niet iets gaat doen. Eetproblemen zijn echt serieus te nemen en als je ermee begint om weinig te eten, kan het steeds meer een gewoonte worden. Als er sprake zou zijn van een depressie, dan kan dit behandeld worden. Een depressie is een stemmingsstoornis die meestal niet vanzelf overgaat, waarvoor je hulp kunt zoeken. Met die hulp kan een depressie dan meestal goed verholpen worden. Misschien is er ook méér of iets anders aan de hand wat je nare gevoelens en gedachten heeft veroorzaakt. Je zou dan moeten uitzoeken hoe het zover is gekomen en wat je eraan kan doen. Kun je terugkijkend iets vinden waar het is begonnen of wat zeker of waarschijnlijk een rol speelt? Ik noem hieronder een paar mogelijkheden voor hulp. Je kunt dan zelf kijken wat voor jou de eerste en de meest haalbare stap is. Je kunt het best contact opnemen met je huisarts. Deze kan kijken wat er met jou aan de hand is en met jou bespreken wat goed voor je is en wat je verder kunt doen. De huisarts kan je bijvoorbeeld verwijzen naar een hulpverlener. Ik snap beste dat het moeilijk is naar je huisarts te gaan. Realiseer je dat je huisarts beroepsgeheim heeft en gezien jouw leeftijd niet automatisch je ouders mag inlichten. (zie over je rechten www.jadokterneedokter.nl) Vraag eventuee iemand mee en schrijf desnoods op wat je zou willen zeggen en geef dit aan je huisarts. Gesprekken met een psycholoog zijn vaak effectief. Ook contact met andere jongeren met dezelfde gevoelens en klachten, kan veel steun en hulp geven. Een aantal instellingen organiseert cursussen en trainingen voor depressieve jongeren of rond onderwerpen zoals assertiviteit en onzekerheid. Medicijnen kunnen voor een groep jongeren goed helpen, meestal in combinatie met gesprekken. Een andere mogelijkheid is naar een Bureau Jeugdzorg te gaan. Bij Bureau Jeugdzorg vind je professionele hulpverleners die gespecialiseerd zijn in het werken met jongeren (tot 18 jaar). Als je je daar aanmeldt, wordt eerst samen met jou bekeken wat voor problemen je hebt (hier kunnen meerdere gesprekken voor nodig zijn, maar vaak is een gesprek genoeg) en dan word je daarna een hulpverlener toegewezen, die jou zal begeleiden. Het adres van het Bureau Jeugdzorg bij jou in de buurt kan je vinden in de gemeentegids of het telefoonboek. Adressen van de Bureaus Jeugdzorg zijn ook op te zoeken op de volgende site: www.bureaujeugdzorg.info. De hulp die je er krijgt is gratis en je hebt geen verwijzing van een huisarts nodig. Wat ook belangrijk is om te doen, is het volgende: - Probeer over je gevoelens en gedachten te praten. - Probeer in ieder geval minimaal één volwassen persoon in vertrouwen te nemen. Denk na over met wie je zou willen praten: met vrienden, vriendinnen, mensen uit je familie. Het kan ook prettig zijn om iemand te vragen je te helpen hulp te zoeken door bijvoorbeeld mee te gaan naar de huisarts.Ga in ieder geval met iemand op school praten. Iemand op wie je gesteld bent of de vertrouwenspersoon van je school. Het is fijn om een vast persoon te hebben met wie je kunt praten, maar ook om samen te kijken wat voor hulp je waar nodig hebt. Dan kun je door deze persoon verwezen worden naar hulp die bij je past. Ik denk immers dat af en toe een gesprek niet voldoende is. Kun je toch met je ouders gaan praten? Probeer het. Iemand moet de cirkel doorbreken. Eigenlijk horen ouders met hun kind te praten. Helaas is dit blijkbaar bij jou niet zo de gewoonte. Is het een idee om wat op te schrijven voor je ouders en dit te geven en zo een beginnetje te maken? Je zou ook iemand erbij kunnen vragen. Heb je een goede vriend of vriendin die je kan helpen?
|
Publiek
Telefoon 0900-1450 (15 cpm) E-Mail vraag@korrelatie.nl Chat Chathulpverlening
|








