Mijn partner is ruim een jaar geleden overleden.
Mijn partner is ruim een jaar geleden overleden. Ik heb het nog zo vreselijk moeilijk. Dat is logisch. Toch is het fijn als ik wat tips zou krijgen. Ik kan ook niet meer overal mijn verhalen meer kwijt.
Rouwen kan een langdurig en pijnlijk proces zijn. Vaak is het zelfs zo dat na een jaar het gemis nog meer gevoeld wordt. Dat hoor je vaak van mensen die een geliefde hebben verloren. Je bent echt alleen en de toekomst moet je alleen vorm geven. Dat kan opeens na zo’n eerste jaar in alle hevigheid doordringen. Aandacht en steun vanuit de omgeving is heel belangrijk: gedeelde smart is halve smart.
Mensen die rouwen, kunnen ook steun hebben aan het contact met lotgenoten, vooral als het overlijden al wat langer geleden is en de belangstelling vanuit de omgeving afneemt. Misschien spreekt deelname aan een groep je aan of contact via internet.
Kijk eens op: www.verliesverwerken.nl
Dit is een site van de landelijke Stichting Rouwbegeleiding voor allerlei informatie: zowel inhoudelijke tips als literatuurverwijzingen, hulp en lotgenotencontact.
Hieronder vind je een aantal tips:
- Door een overlijden kan een mensenleven heel erg veranderen. Je moet een nieuw leven opbouwen, zonder je dierbare. Accepteer dat dit moeilijk is en dat het tijd kost. Hoeveel tijd het kost, is vooraf niet te zeggen, want ieder mens rouwt op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Gun jezelf alle tijd die je nodig hebt.
- Het kan goed zijn om bezig te zijn met praktische zaken, zoals het opruimen van spullen of het afhandelen van een erfenis. Het is een aanleiding om herinneringen op te halen, om na te denken over wat er gebeurd is en wat dat voor jou betekent. Dat kan helpen om de situatie onder ogen te zien en om afscheid te nemen van de overledene.
- Zoek steun bij anderen als je daaraan behoefte hebt, het zal je zeker helpen. Probeer mensen te vinden die je vertrouwt en die prettig reageren. Vertel waar je behoefte aan hebt en hoe ze je kunnen helpen.
- Rouw gaat gewoonlijk op den duur weer over. Dat gaat niet vanzelf, je moet er zelf actief doorheen. Probeer je emoties niet weg te stoppen; ze zullen daardoor alleen maar sterker worden. Uit je emoties dus, op een manier die bij jou past.
- Dat je je emoties uit, wil niet zeggen dat je aan iedere emotie toegeeft. Soms is het goed om voluit te huilen of kwaad te zijn, soms is het goed om afleiding te zoeken en je aandacht op iets anders te richten. Je kunt alleen zelf voelen wat voor jou werkt, op welke manier je weer verder komt.
- De eerste tijd na het overlijden, maar ook na bijvoorbeeld een jaar als er een terugval is, zou je jezelf een beetje moeten ontzien en het rustig aan moeten doen. Probeer te zorgen voor een gezond en regelmatig levensritme, om jezelf houvast te geven. Wacht met belangrijke beslissingen bij voorkeur tot je weer wat meer overzicht hebt over je leven.
- Na die eerste moeilijke tijd zul je de draad langzaam weer wat moeten oppakken. Dagelijkse bezigheden kunnen een prettige afleiding zijn en structuur geven aan het leven. Soms gaan mensen juist veel doen, omdat ze zich geen raad weten met alle emoties. Bezig zijn is dan een vlucht. Dat hoeft voor een tijdje niet erg te zijn, maar het is niet goed als het de verwerking in de weg gaat staan. Het is dus steeds een kwestie van zoeken naar de juiste balans: welke bezigheden kun je op dit moment aan?
- Als je nare gevoelens hebt over het verleden, als je je bijvoorbeeld schuldig voelt over dingen die gebeurd zijn, kan het goed zijn om dat te bespreken met mensen die erbij betrokken waren. Herinneringen zijn vaak gekleurd. Als je met anderen praat over wat je dwarszit, kan dat helpen om er anders tegenaan te gaan kijken en er vrede mee te krijgen.
- Rouwen kan samengaan met allerlei lichamelijke klachten, zoals eet- of slaapproblemen. Als je met dit soort klachten naar de dokter gaat, vertel dan over je verlies.
- Wees voorzichtig met slaap- of kalmeringsmiddelen. Dit soort medicijnen kunnen helpen om even tot rust te komen en bij te tanken, maar ze kunnen door hun dempende werking ook de verwerking belemmeren. Rouwen doet nu eenmaal pijn, en die pijn kan niet worden weggenomen met medicijnen. Bovendien kunnen slaap- of kalmeringsmiddelen verslavend zijn, en dat is al helemaal niet de bedoeling. Ga er dus bewust mee om.
- Lotgenotencontact kan een belangrijke steun zijn. Overweeg of je zou willen meedoen aan een rouwgroep. Wacht wel totdat de heftigste emoties voorbij zijn, anders is het voor jou en de groep een te zware belasting.
- Als je merkt dat je er zelf niet uitkomt, vraag dan hulp aan een deskundige.
