Autisme Spectrum Stoornissen (ASS)
Typering
Onder autisme spectrum stoornissen vallen verschillende uitingsvormen. Daarom wordt het totaal van deze stoornissen een spectrum genoemd. Al deze uitingsvormen hebben als gemeenschappelijk kenmerk dat het gaat om een contactstoornis.
Kenmerken
Het kind is sterk op zichzelf betrokken. Er is geen of nauwelijks wederkerigheid in relaties. Het sociale begrip is niet goed ontwikkeld. Het lijkt of het kind het bestaan van de ander ontkent. Hechting met de ouders komt niet of nauwelijks tot stand of op een gestoorde manier. Het kind zoekt niet de nabijheid, zoekt geen troost of hulp of rent de ouder niet tegemoet als deze thuiskomt. Oogcontact blijft vaak achterwege. De antenne (zender/ontvanger) staat al met al niet aan of is niet goed afgesteld. Emoties zijn vaak afwezig in situaties waarin je ze wel verwacht of ze zijn juist onbegrijpelijk extreem aanwezig.
Contacten met leeftijdsgenoten verlopen niet normaal. Omdat het kind zich niet kan inleven in de ander, kan het moeilijk of geen echt contact maken.
Ook de omgang met materiële zaken verloopt niet op normale wijze. Het autistische kind kan gefascineerd zijn door een bepaald spel/speelgoed, maar gaat daar niet creatief maar heel stereotiep mee om. Een heleboel normale dingen waarin kinderen geïnteresseerd zijn, laten het autistische kind koud. Het kind zoekt naar herhaling. Alles wat nieuw is roept angst op.
In sommige functies ontwikkelen kinderen zich voorlijk, in andere kan het kind erg achterblijven. Dan weer vertoont het een snelle ontwikkelingsspurt, dan weer een soort stilstand.
Ongeveer 70% van de autistische kinderen functioneert op een verstandelijk gehandicapt niveau. Opvallend is dat een deel van de autistische kinderen, ook zij die verstandelijk gehandicapt zijn, op een bepaalde gebied briljant kunnen functioneren en een ongelooflijk goed geheugen kunnen hebben.
Ontstaan
Gezinsvergelijkend onderzoek heeft geen onderscheid gevonden tussen ouders en de ouder - kind relatie van gezinnen zonder een kind met deze stoornis en gezinnen met een autistisch kind. Er is geen afwijkende opvoedingsstijl en moeders van kinderen met deze stoornissen verschillen niet van moeders van andere kinderen. Wel blijkt uit onderzoek, dat er sprake is van hersenfunctiestoornissen en anatomische hersenafwijkingen. Er lijkt een erfelijke component aanwezig. Dat wil zeggen dat er een zekere kwetsbaarheid is in het ontwikkelen van deze stoornissen. Een erfelijke stoornis in de ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel zou tot gevolg hebben dat informatie uit de omringende wereld niet goed opgenomen en verwerkt wordt. Kinderen uit gezinnen waar contactproblemen voorkomen, hebben meer kans op contactproblemen en stoornissen die voldoen aan stoornissen uit het autisme spectrum.
De drie onderscheiden stoornissen in het autisme spectrum:
- PDD-NOS of Pervasieve Ontwikkelingsstoornis Niet anderszins Omschreven (Pervasive Developmental Disorder – Not Otherwise Specified)
Pervasief’ betekent (in het Latijn) doordringen. Het wil zeggen dat we bij pervasieve stoornissen te
maken hebben met problemen die doordringen in verschillende ontwikkelingsgebieden van
een kind. Dat kan bij kinderen met PDD-NOS de taalontwikkeling zijn, de motorische ontwikkeling, het
reageren op interne en externe prikkels, maar vooral het vermogen zich op anderen te richten en het
eigen gedrag in sociale situaties goed te besturen.
- De autistische stoornis
De autistische stoornis is de ernstigste aangeboren ontwikkelingsstoornis in het autisme spectrum. In alle opzichten kun je echt spreken van een handicap en wel in sociaal en emotioneel opzicht. Er zijn echter wel grote verschillen in de mate van de handicap en in de samenhangende mogelijkheden die het kind heeft om wel of niet of enigszins in de samenleving te kunnen functioneren. Kenmerken van alle kinderen met een autistische stoornis zijn: er is vóór het derde jaar een achterstand of een afwijkend functioneren in ten minste sociale relaties, het gewone taalgebruik dat echt communicatief is en in het fantasiespel.
- De stoornis van Asperger
De stoornis is naar Hans Asperger (1906 – 1980) genoemd, die deze vorm van contactstoornis als eerste beschreef. Het gaat om kinderen die zich sociaal onaangepast gedragen. Ze kunnen geen normale contacten met leeftijdsgenoten op gang brengen en vasthouden. Verder zie je dat ze stereotiepe gedragspatronen, interesses en activiteiten hebben. Deze kinderen maken wel een normale taalontwikkeling door en er is ook geen vertraging of afwijking in de cognitieve ontwikkeling. Hun intelligentieniveau is hoog genoeg om het reguliere onderwijs te volgen. Deze kinderen worden ook wel de hoog functionerende autisten genoemd.
Behandeling en extra informatie:
Voor hulp advies en informatie bel, mail of chat met Korrelatie.
