Drugsverslaving
Typering
Drugsverslaving is het geheel van lichamelijke symptonen en gedragssymptomen dat erop wijst dat iemand verminderde controle heeft over het gebruik van een drug. Iemand die afhankelijk is, gaat door met drugsgebruik ondanks, de negatieve psychische, lichamelijke of maatschappelijke gevolgen.
Kenmerken
Drugs worden door de wetgever verdeeld in hard- en softdrugs. Dit is een onderscheid dat wordt gemaakt in de Opiumwet (hierin worden de middelen genoemd op respectievelijk lijst I en II). Harddrugs leveren volgens de overheid een onaanvaardbaar risico op. Het risico van gebruik van softdrugs, dat wil zeggen hennepproducten (hasj en weed, of de verzamelnaam cannabis) wordt meer aanvaardbaar geacht.
Naar de werking kan onderscheid gemaakt worden tussen stimulerende, verdovende en bewustzijnsveranderende middelen.
Stimulerende middelen geven het gevoel meer energie te hebben en alerter te zijn, vergelijkbaar met koffie en tabak. Stimulerende middelen zijn cocaïne en amfetamine (speed).
Verdovende middelen geven het effect een roes te hebben, zijn kalmerend en ontspannend en te vergelijken met alcohol en slaapmiddelen. Verdovende middelen zijn heroïne en andere opiaten, zoals codeïne en morfine.
Bewustzijnveranderende middelen, ook wel tripmiddelen genoemd, veranderen de stemming en de waarneming, bijvoorbeeld LSD.
Het onderscheid is niet altijd even scherp te maken. Sommige middelen hebben een gemengd effect zoals ecstasy (XTC), dat oppeppend werkt maar ook de waarneming verandert. Het kan ook van de hoeveelheid en de situatie afhangen, zoals bij hasj en weed, die zowel bewustzijnveranderend als versuffend kunnen werken.
Verslaving
Er is verschil tussen een gebruiker en een verslaafde. Er wordt steeds vaker gesproken over junkies. Een junkie is een gebruiker, bij wie de verslaving zo ver is voortgeschreden, dat het leven eenvoudig niet meer kan zonder de vele malen daags toegediende dosis drugs. Om aan de dosis te komen is de junkie bereid vrijwel alles te doen: liegen, stelen, manipuleren en chanteren. Deze eigenschappen ontwikkelen zich in de loop van de steeds verder voortschrijdende verslaving.
Er wordt een onderscheid gemaakt tussen lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid. Lichamelijke afhankelijkheid treedt op bij middelen die leiden tot lichamelijke tolerantie en onthoudingsverschijnselen. Tolerantie wil zeggen dat het lichaam steeds grotere hoeveelheden nodig heeft om dezelfde effecten te krijgen. Onthoudingsverschijnselen treden op indien het gebruik verminderd wordt of stopt. Geestelijke afhankelijkheid treedt op als het verlangen naar het middel steeds sterker wordt en er geen prettige gevoelens zijn zonder het gebruik van het middel.
Cannabis
Het gebruik van cannabis leidt niet tot lichamelijke afhankelijkheid. Regelmatige gebruikers hebben op den duur zelfs minder nodig. Er zijn geen noemenswaardige onthoudingsverschijnselen. Na langdurig en regelmatig gebruik blijven de klachten beperkt tot verschijnselen die ook optreden na stoppen met roken: prikkelbaarheid, rusteloosheid en slecht slapen. Wel kan geestelijke afhankelijkheid ontstaan, vooral bij intensief gebruik en als cannabis gebruikt wordt om onprettige gevoelens kwijt te raken. Steeds vaker gebruik of dagelijks gebruik kan een aanwijzing in die richting zijn. Het gebruik van cannabis leidt niet automatisch tot het gebruik van zwaardere middelen.
Hasj ontstaat door de hars van de hennepplant (cannabis sativa) samen te persen tot blokjes. Weed (Marihuana) door de toppen van de vrouwelijke plant te drogen. Hasjolie is een geconcentreerd alcoholisch extract van hasj of weed.
Psychische effecten: cannabis versterkt de stemming waarin de gebruiker verkeert. Mensen die zich niet prettig voelen, depressief of psychotisch zijn, kunnen beter geen cannabis gebruiken.
Bij hogere doseringen worden de effecten heviger. Soms kan iemand zeer angstig worden ('flippen'). Omdat misbruik het meest voorkomt in een kwetsbare ontwikkelingsfase (15 tot 21 jaar), lopen jongeren een risico op ontwikkelingsstoornissen. De ernstigste complicatie die kan optreden als gevolg van het gebruik van softdrugs, is een psychose (een ernstige psychiatrische stoornis gekenmerkt door verwardheid, verstoord denken en praten, en vreemd gedrag). Recent onderzoek laat bovendien zien dat blowen de kans op chronische depressie en schizofrenie verhoogt, en niet alleen bij mensen met aanleg voor deze ziekten. De term softdrugs (zachte, milde drug) is dan ook misleidend.
Cocaïne
Cocaïne is een stimulerende harddrug die wordt verkregen uit cocabladen van de in Zuid-Amerika groeiende cocastruik. Gebruik gaat meestal door middel van snuiven. In cocaïne zit een werkzame stof die door het neusslijmvlies wordt opgenomen. Het werkt snel en het effect duurt ongeveer twintig minuten. Cocaïne verhoogt de stemming en geeft een intens gevoel van welbehagen. De gebruiker wordt er zelfverzekerd, hyperallert, energiek, opgewekt en vrolijk van. Cocaïnegebruik leidt tot lichamelijke en (vooral) psychische afhankelijkheid.
Heroïne
Heroïne wordt gemaakt van opium en dat is afkomstig van de papaverplant. Heroïne is één van de krachtigste drugs. Het is sterk verslavend en wordt daarom gerekend tot de harddrugs. Heroïne zorgt voor een groot lichamelijk welbehagen. Lichamelijk en psychische onlustgevoelens (pijn en depressie) worden verdoofd. Al gauw ontstaat een lichamelijke en geestelijke verslaving aan heroïne. Heroïne wordt gesnoven, gespoten, gerookt of 'gechineesd'.
Ecstasy (XTC)
Het gebruik van ecstasy leidt niet tot lichamelijke afhankelijkheid. Wel wordt het lichaam tolerant voor zowel het stimulerende als het bewustzijnsveranderende effect. Vooral het laatste effect treedt al niet meer op als er meer dan een paar dagen achter elkaar gebruikt wordt. Hierdoor is de verleiding groot om meer pillen te gaan slikken Onthoudingsverschijnselen treden niet op. Geestelijke afhankelijkheid treedt wel op als feesten en uitgaan niet meer leuk zijn zonder ecstasy.
Psychische effecten: ecstasy kan de stemming waarin de gebruiker verkeert, versterken en is dus riskant voor mensen die last hebben van depressies, angstaanvallen en psychosen. Over het algemeen wordt men helder en energiek en voelt men geen vermoeidheid. Het bewustzijnsveranderende effect maakt dat gebruikers zich zorgeloos en ontspannen voelen, losser. Remmingen vallen weg.
Gebruik van ecstasy kan een langdurige verstoring geven van hersenfuncties, met name het geheugen, het concentratievermogen en de stemming.
Ontstaan
Sommige stoffen zijn lichamelijk verslavend, zoals heroïne en andere opiaten. Dat betekent dat er ontwenningsverschijnselen optreden als met het gebruik gestopt wordt, wat een reden is om ermee door te gaan. Het is niet zo, dat men na één keer gebruiken verslaafd is. Meestal ontstaat de verslaving doordat geestelijk afhankelijkheid ontstaan is van de effecten die de drug heeft. Het hangt mede van de persoonlijkheid en de omstandigheden af, of en aan welke drug iemand verslaafd raakt. Verslaving als ziekte op basis van een biologische kwetsbaarheid past geheel binnen het bio-psycho-sociaal model. Uiteenlopende factoren van biologische, psychologische en sociale aard kunnen de kwetsbaarheid aan het daglicht brengen in de vorm van symptomen van de verslavingsziekte.
Behandeling en extra informatie:
Voor hulp advies en informatie bel, mail of chat met Korrelatie.
